DÜNYANIN EN ‘ANORMAL’ ROCK GRUBU

ABD’li yazar Joey Goebel’in 2003’te yayımlanan ilk kitabı Anormaller, nihayet Türkçe’ye çevrildi. İthaki Yayınları’ndan çıkan kitapta, küçük bir kasabada beş anti-kahraman tarafından kurulan bir rock grubunun toplumun dayattığı kurallara baş kaldırması anlatılıyor

Türk okuruyla ilk olarak geçen yıl çevrilen Vincent Spinetti’nin Tuhaf Kariyeri kitabı aracılığıyla buluşan Joey Goebel, bu kez 2003’te yayımlanan ilk kitabı Anormaller ile karşımızda. Kitapta, ABD’nin ‘gelişsin mi yoksa yerinde mi saysın bilemeyen’ bir Orta-Batı kasabasında, tarihin en büyük rock grubunu kurmak için yola koyulan 5 anti-kahramanın hikayesi anlatılıyor. Farklı olmayı seçen ve/veya farklı olmak zorunda bırakılan kahramanlarımız, kendilerini dışlayan topluma ‘Biz sizden daha üstünüz,’ mesajını verebilmek için, müziği kullanarak toplu bir sosyalleşme denemesine girişiyor. Ancak farklılıkları nedeniyle; toplumda otorite tesis etmiş pek çok birimle mücadele etmeleri gerekiyor. Bu mücadelenin ardından ise, hayatlarını tümüyle değiştirecek bir sürprizle karşılaşıyorlar.

Diğer yandan hikayelerini birinci ağızdan anlatan kahramanların iç dünyaları ve dışa yönelik tutumları, kitapta büyük yer tutuyor. Onlardan ilki, grubun solisti Luster. Hepsinin adı Jerome olan 12 kardeşe sahip Luster, kalabalık aile ortamında sevgiye hasret büyümüş. En büyük isteği, insanlar tarafından takdir edilmek. Bunun yegane yolunun da ‘Dönmedolap üzerindeki Chuck Norris gibi rock yapmak’ olduğuna inanıyor. Kardeşlerinin aksine uyuşturucu işine bulaşmayan ve yasaları çiğnemeyen 24 yaşındaki Luster, söz konusu toplumsal kurallar olduğunda ise hırçınlığını sergilemekten çekinmiyor. Sevgilisinin kendisiyle ilişki sırasındayken öldüğü gece Luster’la tanışan 80 yaşındaki Opal ise ömrünün son demini toplumsal kurallara meydan okuyarak geçirmeyi seçmiş bir hedonist. Yaklaşık bir sene Luster ile birliktelik yaşayan seks düşkünü Opal, ‘ölü gibi’ davranan yaşlılardan nefret ediyor ve ‘İnsan asıl bu yaşlarda delirmeli,’ diyor.

Elektro gitar çalan Opal’in bakıcılığını yaptığı Ember, grubun en genç üyesi. Sekiz yaşındaki Ember, çaldığı bas gitarı güçlükle kaldırabiliyor. (Hatta zaman zaman yere düşerek gitarın altında ezilme tehlikesi yaşıyor.) Annesinin ‘Dışı melek, içi şeytan,’ sözleriyle anlattığı Ember, varolan her şeyi yıkmaktan veya yakmaktan çekinmiyor. Öyle ki bazen piromanik bir hazla, su yerine alev dalgalarından oluşmuş okyanuslar gördüğünü hayal ediyor. Hiperaktivite tedavisi gören Ember, kendisinden 72 yaş büyük olan bakıcısı Opal’i ailesinden bile çok seviyor.

GÜZELLİĞİNİ TEKERLEKLİ SANDALYEYLE GİZLİYOR

19 yaşındaki davulcu Aurora, grubun en güzel ve belki de kafası en karışık üyesi. Eski bir striptizci ve yeni bir satanist olan Aurora, erkeklerin kendini cinsel obje olarak görmesinden nefret ediyor. Aslında erkeklerin tamamından nefret ettiğini söylemek de mümkün. ‘Seksiliğiyle başa çıkamadığı için’ belden aşağısının felçli olduğunu söyleyerek tekerlekli sandalyeyle dolaşıyor. Buna rağmen erkeklerin dikkatini çekmekten kurtulamıyor. Grubun en düşük profilli üyesi ise orta yaşlı klavyeci Ray; Körfez Savaşı’nda Amerikalılara karşı savaşmış olsa da, onları seven Iraklı bir asker. Savaşta yaraladığı ABD askerinden özür dilemek için ailesiyle ABD’ye taşınmış. Eşiyle arası bozuk olan ve ABD’de yabancıların yaşadığı tedirginliklerden nasibini alan Ray, müzik sayesinde sorunlarını unutmaya çalışıyor.

Sonuç olarak Anormaller, ortak bir amaç uğruna kenetlenmiş anti-kahramanlar aracılığıyla, toplumun farklılıkları dışlayan yapısına dikkat çeken bir roman. Sıradanlığın dışına çıkmak veya alternatif hayatların mümkün olup olmadığını sorgulamak isteyenler için keyifli bir seçenek. Ancak, Goebel’in karakterleri gereğinden fazla karikatürize etmiş olması, gerçekçilikten hoşlanan okurları rahatsız edebilir. Ayrıca yazar, karakterlerle ilgili çok fazla bilgi vermeyi tercih ettiği için, romanda okurun hayal gücünü devreye sokabileceği boşluklar yer almıyor. Kitaptan alabileceğiniz entelektüel verim, bu nedenle yazarın yaratıcılığının ulaştığı noktayla sınırlı kalıyor. Yine de Anormaller‘in artıları eksilerinden fazla olan, özgün, ironik ve eğlenceli bir roman olduğunu belirtmek gerek.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s